(بیوگرافی)

مسابقات جام جهانی ۹۰ ايتاليا بود.۶ سال بيشتر نداشتم. از انجا بود که عاشق فوتبال شدم.تک تک بازيها را تماشا می کردم و چيزهای جديدی می اموختم.هنوز هم تصاوير ان بازيها بخوبی در ذهنم نقش بسته است.

حقيقتا ان جام جهانی زيباترين جام جهانی چند دوره ی اخير بود.بک جام با شکوه.در ان جام خيلی ها درخشيدند.از لوتار ماتئوس و اندرياس برمه و ساير بازيکنان ان تيم استثنايی المان گرفته تا مارادونا و کانی گيا و گويه گوچه ا که در راهيابی تيمشان به فينال نقش بسزايی ايفا کردند.اما بازيکنان ايتاليا چيز ديگری بودند.انها ميزبان بودند و امده بودند که هر طور شده جام را در خانه نگهدارند.اما اينطور نشد و انها به مقام سوم دست يافتند.

در ان تيم ايتاليا بازيکنان بزرگی حضور داشتند.والتر زنگه دروازبان،جوزپه برگومی،فرانکو بارسی،مالدينی جوان،سالواتوره اسکيلاچی(پديده مسابقات)،جان لوکا ويالی و......  اما در بين انها يک جوان جلوه ای ديگر داشت و ان کسی نبود جز روبرتو باجو.

ان زمان او را روبرتو باگيو صدا می کرديم.بازيکنی خوش سيما و با تکنيک.بازيکنی که در عين جوانی از مهره های موثر تيمش بحساب می ايد.ان بازيها تمام شد و روبرتوی جوان به ارزويش نرسيد.تا جام جهانی ۹۴ امريکا.

در اين جام بود که باجو نقش کليدی خود را ايفا کرد.او در تمام بازيها حضوری موثر داشت و با زدن گلهای حياتی برای ايتاليا لاجوردی پوشان محبوب را به فينال رساند.کمتر کسی تصور می کرد که تيم تحليل رفته ايتاليا فيناليست شود ولی باجو و يارانش اين مهم را صورت دادند و به ديدار با برزيل شتافتند.انها در فينال در ضربات پنالتی شکست خوردند و باجو هم يکی از پنالتی ها را از دست داد.

روبرتو باجو بازيکن محبوب فوتبال ايتاليا از معدود بازکنانی است که در هر ۳ تيم محبوب ايتاليا بازی کرده است.در يووه،ميلان و اينتر.او در تمام اين سالها از بهترين های تيم های خود بود و اگر چه در مقاطعی دچار مصدوميت و افت های ناگهانی شد اما دوباره بازگشت و اقتدار خود را نشان داد.

او در بازی با تيم ملی اسپانيا برای هميشه از دنيای توپ گرد خداحافظی کرد ولی مردم سراسر دنيا خاطره و نام او را هرگز از ياد نخواهند برد.خداحافظ روبی دوست داشتنی!

روبرتو باجو

روبرتو باجو فوتبالیست شهیر ایتالیایی و از مشهورترین بازیکنان تاریخ این کشور است.

ظرافت بازی و تکنیکهای نرم باجو هر فوتبالدوستی را به تحسین او وا می داشت. باجو برای بسیاری از تیم‌های ایتالیایی از جمله فیورنتینا، یوونتوس، آث میلان، اینترمیلان و برشا بازی کرد و در چند جام جهانی نیز در تیم ملی ایتالیا بازی کرد. اوج درخشش او در جام جهانی 1990 بود. ایتالیا به لطف بازی درخشان باجو و نه قدرت تیمی، به فینال مسابقات جام جهانی 1994 آمریکا رسید. اما با وجود اینکه او به خبره بودن در ضربات کاشته مشهور بود،‌ آخرین پنالتی تیمش در فینال جام جهانی 1994 (مقابل برزیل) را هدر داد تا ایتالیا جام را از دست دهد. آن پنالتی را می‌توان سیاه‌ترین نقطهٔ ورزشی باجو دانست.