راگبی
راگبی همه ورزشهایی را در برمی گیرد که از نوعی فوتبال که در مدرسه راگبی بازی میشد، ریشه گرفتهاند. یعنی : راگبی ۱۵ نفره، راگبی ۱۳ نفره، فوتبال امریکایی، فوتبال استراليايی، و فوتبال کانادایی. البته امروزه رگبی فقط به همان دو ورزش اول گفته میشود.
تاریخچه
در داستان های مربوط به پيدايش ورزش راگبی آمده است؛ در سال 1823 ويليام وب اليس دانش آموز مدرسه راگبی انگلستان در هنگام يك مسابقه فوتبال، توپ را با دست برداشته و شروع به دويدن با آن كرد! پس از آن با تغيير قوانين فوتبال ورزش جديدی در مدرسه راگبی ايجاد شد. قديمی ترين نوشته ای كه اين ماجرا در آن نقل شده به گزارشی از جامعه راگبی در سال 1897 درباره وجه تسميه اين ورزش باز می گردد. اسناد مدرسه راگبی نشان می دهد كه ويليام وب اليس دانش آموز اين مدرسه بوده و مدال افتخاری نيز به نام او در اين آكادمی موجود است. اما مدركی وجود ندارد كه بر صحت اين داستان گواهی بگذارد. هرچند نقش اساسی مدرسه راگبی در شكل گيری و تكامل راگبی غيرقابل انكار است و اولين مقررات اين ورزش در سال 1845 در اين مدرسه تهيه شده است.
يكی ديگر از ورزشهايی كه در پيدايش راگبی تأثير داشته، ورزش هارلينگ است كه در ولز و كورن وال (ناحيه ای در جنوب اسكاتلند) بازی می شد. در اين مسابقه بازیکنان برای رساندن یک توپ به دروازه حریف تلاش میکردند. دروازهها معمولا چندین کیلومتر از هم فاصله داشتند و به این ترتیب فرصتی برای مسابقات بزرگ و پرهيجان بین روستاهای همجوار فراهم میشد. این ورزش در ولز کاناپان یا یا کاریاپان نامیده میشد.
محبوبيت
راگبی هم اكنون در بسياری از نقاط دنيا به شكل حرفه ای و آماتور برگزار می شود. مسابقات آن در برخی از كشورها در زمره پرتماشاگرترين مسابقات ورزشی قرار دارد و بييندگان تلويزيونی و راديويی بی شماری دارد. هيئت بين المللی راگبی كه در 1886 تأسيس شد و فدراسيون اداره كننده ورزش راگبی ۱۵ نفره يا "اتحاد راگبی" است بيش از صد عضو از پنج قاره جهان دارد.
البته قدرت های اصلی اين رشته ورزشی كماكان كشورهای بنيان گذار (انگليس، اسكاتلند، ولز و ايرلند) و همچنین استراليا ، نيوزيلند، فرانسه و افريقای جنوبی هستند.