چوگان
چوگان
این ورزش بازی شاهان نامیده شده است (زیرا بیشتر در میان پادشاهان و بزرگان رواج داشت) و از ورزشهای کهن ایرانی است. نام چوگان از نام چوبی که در آن استفاده می شود برگرفته شده است. این بازی در ابتدا ورزشی عنوانی نظامی و جنگی داشت و سوارکاران ایرانی در آن استعداد اسب های جنگی خود را به نمایش می گذاشتند.
چوگان به هنگام کشور گشایی داریوش اول در هند، در آن سرزمین رواج یافت. اروپاییان در زمان صفویان و در زمان استعمار خود در هند، با این بازی آشنا شدند و آن را در سراسر اروپا پخش کردند. بعدها نیز ورزش هایی از قبیل گلف و هاکی پدید آوردند که دستههای استفاده شده در این بازیها به همان چوب چوگان برمیگردد.
این ورزش در ایران پس از صفویان کم کم رو به فراموشی رفت. البته در زمان پهلوی، در ارتباط با اروپاییان، چوگان دوباره مورد توجه قرار گرفت، ولی مانند گذشته رواج نیافت. امروزه سعی می شود توجه بیشتری به این ورزش نشان داده شود. همچنین اقداماتی برای تاُسیس زمین هایی سرپوشیده برای زنان انجام شدهاست.
مشخصه های زمین چوگان
طول و عرض زمین چوگان به ترتیب ۲۷۴ و ۱۴۵ متر است (البته در كشور ایالات متحده آمریکا و آرژانتین این ابعاد كمی از استاندارد رایج بزرگتر می باشد). طول دروازه نیز ۷ متر میباشد.
مدت زمان مسابقه
یك بازی چوگان به ۶ دوره زمانی ( چوکه ) كه هر كدام ۷ دقیقه می باشد تقسیم میشود. البته این استاندارد مربوط به كشور انگلستان می باشد ولی در آرژانتین و آمریكا این مدت زمانی به هشت قسمت تقسیم شده و بین هر چوكه استراحتی معادل3 دقیقه و بین دو نیمه 5 دقیقه در نظر گرفته میشود.
تعداد بازیکنان
در هر تیم چهار نفر بازی میکنند. نفر اول یک مهاجم است و کار او حمله و نیز کمک به مدافع است. نفر دوم نیز مهاجم است، ولی وظیفه او در دفاع مهمتر است. نفر سوم که معمولاً بهترین بازیکن تیم است، وظیفه دارد تا حرکات دفاعی را به ضد حمله تبدیل کند. نفر چهارم نیز مدافع است و وظیفه دارد توپ را از دروازه دور کند. از آن جایی که چوگان بازیای با روند سریع است، امکان دارد بازی کنان یک تیم در قسمتهای مختلفی از زمین قرار گیرند که مربوط به وظیفه بازیکن دیگر باشد. در این حالت باید وظایف آن بازیکن را انجام دهند تا به جای خود بازگردند.
هدف و قوانین بازی
هدف این بازی فرستادن توپ در دروازه ی حریف می باشد. هنگامی که توپ از پشت دروازه خارج می شود، پرتاب توپ به تیم مورد حمله قرار گرفته تعلق می گیرد، مگر این که خود این تیم باعث خارج شدن آن شده باشد. در این صورت به تیم مقابل یک پرتاب آزاد (از 84 متری محل خروج) تعلق می گیرد. پس از هر گل، دو تیم زمین خود را تعویض می کنند و داور توپ را در مرکز زمین قرار می دهد. در صورتی که دو تیم برابر شوند، وقت اضافی به آن ها تعلق می گیرد و اولین تیمی که گل بزند برنده اعلام می شود. هنگامی که بازیکنی به سمت جهتی که توپ در آن پرتاب شده است می تازد، تقدم با اوست در صورتی که (و تنها در این صورت) که توپ در سمت راست او باشد. در این صورت هیچ بازکنی اجازه ندارد راه او را سد کند، مگر آن که در فاصله ی معقولی قرار گیرد که هیچ جای خطر نباشد.
خطاهای ورزش چوگان
- قطع مسیر سواركاری كه در طول مسیر خود در حال زدن توپ است و با این کار، انداختن جان او در مخاطره.
- ضربه زدن از جهت مخالف (از سمت چپ).
- سواركاری و یا زدن ضربه به شكلی که برای سایر سواركارها خطرناك باشد.
انواع جریمه های بازی چوگان
- احتساب یك گل برای تیم مقابل درصورت برخورد خطرناك و یا خطای عمد در نزدیكی دروازه.
- زدن یك ضربه آزاد از فاصله 27 متری در جهت مخالف دروازه، و قرار گرفتن مدافعین در پشت خط دروازه. مدافعین تنها زمانی اجازه ی دخالت دارند كه ضربه زده شود.
- زدن یك ضربه آزاد از فاصله 36 متری با همان شرایط .
- زدن یك ضربه آزاد از فاصله 54 متری به طوری كه هیچ مدافعی تا فاصله 27 متری نقطه زدن توپ قرارداشته باشد.
- زدن یك ضربه آزاد از وسط زمین (بدون وجود قانونی مانند آفساید و... مانند فوتبال).
- زدن یك ضربه آزاد از محل وقوع خطا. در این شرایط هیچ مدافعی نباید تا فاصله 27 متری از نقطه زدن ضربه قرار داشته باشد.
- كورنر مانند فوتبال وجود ندارد ولی حركتی مشابه به شكل زیر انجام می گیرد : یك ضربه آزاد از فاصله 54 متری دروازه به این شرط كه مدافعین در فاصله 27 متری از زدن ضربه قرارداشته باشند.
داوری در چوگان
بازی چوگان توسط دو سر داور و یك داور قضاوت می شود. سرداوران برای اینكه در كم و كیف بازی قرار داشته باشند سوار بر اسب می باشند. در صورت توافق بین كاپیتان های دو تیم می توان قضاوت را به دو سرداور واگذار کرد ولی در صورت عدم توافق بین آن دو، تصمیم گیری حكم قطعی به عهده داور سوم است.
شروع مسابقه چوگان
در ابتدای شروع مسابقه ، هر دو تیم در میانه زمین و پشت خط میانی صف آرایی کرده و چیدمان مخصوص به خود را می گیرند. سپس داور توپ را از فاصله 6/4 متری به میان آنها پرتاب می کند و بازی با تصاحب توپ از طرف یكی از دو تیم شروع می شود.
توقف بازی
توقف مسابقه چوگان در شرایط معمولی فقط در زمان پایان یك چوكه، جهت استراحت و تعویض اسب ها صورت می گیرد، ولی اگر در میان یك چوكه یكی از اتفاقات زیر رخ دهد داور می تواند دستور توقف بازی را صادر نماید:
- زمین خوردن یكی از اسبها در حین مسابقه.
- مصدوم شدن یك اسب بر اثر سانحه و یا اتفاقی غیر منتظره برای یكی از اسب ها (در صورت زمین خوردن سوار كار از اسب به طوری كه اتفاق جدی برای سواركار رخ نداده باشد ، بازی همچنان ادامه خواهد داشت.).
نحوه ثبت امتیازات
زمانی یك امتیاز برای تیمی ثبت می شود كه توپ از خط دروازه آشكارا بگذرد و داور صحت آن را تصدیق نماید. در صورتی كه توپ به قسمت فوقانی دروازه برخورد کند ثبت امتیاز مشروط به تاُیید داور است.
اسبهای چوگان
در ورزش چوگان معمولاً از اسبهای كوتاه قد استفاده می شود، بدین منظور پونی ها از جایگاه ویژه ای برخوردارند. در یك بازی معمولاً از یك اسب حداكثر در دو چوكه استفاده می شود، البته باید بین آن ها یك چوكه استراحت به اسب داده شود.
وسائل ضروری اسب در حین مسابقه چوگان
- بانداژ برای حفاظت چهار ساق اسب به منظور عدم برخورد ضربات توپ و یا چوب چوگان به ساق ها.
- انتخاب افسار (دهنه، لگام) مناسب جهت كنترل هرچه بهتر اسب در حین مسابقه.
وسائل ضروری سواركار
- كلاه ایمنی مخصوص چوگان
- دستكش
- شلاق چوگان كه اندازه آن تقریباً معادل 106 سانتیمتر می باشد و علت آن نیز سهولت استفاده از آن حین مسابقه است.
- چكمه سواركاری بدون بند
- زانوبند
اندازه چوب چوگان و توپ
چوب چوگان دارای طولی معادل 129 سانتیمتر می باشد كه انتهای آن به صورت استوانه ای است. معمولاً برای ساخت آن از چوب بامبو یا چوب های سبك و مقاومی همچون چوب درخت خرمالو استفاده می شود. قطر توپ حدود نیز 25/8 سانتیمتر است و در حدود 141-127 گرم وزن دارد ، جنس توپ از چوب بید و یا بامبو می باشد. البته در بازی های تمرینی از نوع پلاستیكی و فومی آن هم استفاده می شود.