فوتبال استراليايی
فوتبال استرالیایی (به انگلیسی: Australian rules football) یکی از انواع بازی فوتبال است که در زمره مهمترین ورزشهای کشور استرالیا قرار میگیرد. این رشته در استرالیا معمولاً فوتبال یا فوتی نامیده میشود. این ورزش یکی از کدهای فوتبال است که از ورزشی كه در مدرسه راگبی انگلستان بازی می شد، ریشه گرفتهاست و قدمت آن به میانههای سدهٔ ۱۸۰۰ بازمی گردد.
مقررات
هر تیم از ۱۸ بازیکن تشکیل میشود و مسابقه در یک زمین بیضی شکل (همانند زمین کریکت) بازی میشود. هدف هر تیم رساندن توپ به دروازه حریف و گذراندن آن با لگد از میان دروازه حریف است.
محبوبیت
این بازی یکی از محبوبترین ورزشهای كشور استرالیاست. در بعضی استانهای جنوبی پرطرفدارترین ورزش و در ایالت های؛ استرالیای جنوبی، تاسمانی، ویکتوریا و منطقه شمالی محبوبترین ورزش در بین کدهای مختلف فوتبال است (راگبی آنین و راگبی لیگ و در سالهای اخیر ساكسر انواع محبوب دیگر بازی فوتبال در استرالیا هستند). در کل کشور هم فوتبال استرالیایی ورزش اول زمستانی و پس از کریکت و شنا ورزش سوم تابستانی کشور است..[۱]
فوتبال استرالیایی بی شک محبوبترین رشته بومیان استرالیا است. در حالیکه فقط ۲٫۴٪ جمعیت استرالیا را بومیان آن تشکیل میدهند، ۱۰ ٪ بازیکنان لیگ ملی فوتبال استرالیايی (AFL) خود را از قبایل بومی استرالیا معرفی میکنند.
در خارج از استرالیا، فوتبال استرالیایی ورزش ملی کشور _حدودا ۱۰هزار نفری _ نائورو است.
مجموع تعداد تماشاگران مسابقات لیگ فوتبال استرالیایی (AFL) در سال ۲۰۰۷ به ۶٫۴۷۵ میلیون نفر رسيد و آمارهای رسمی نشان میدهد در فصل ۶_۲۰۰۵ در مجموع ۲٫۵ میلیون نفر يعنی 16% مردم كشور برای تماشای حداقل یک مسابقه لیگ بر سکوهای ورزشگاهها نشستند. اين رقم برای استراليای جنوبی، تاسمانی و ويكتوريا به ترتيب 31% ، 30% و 28% است.<[۲]. پرطرفدارترين تیمهای اين مسابقات ازشهرهای سیدنی و بریسبان هسند.
در سال ۲۰۰۵ این مسابقات در میان تنها ۵ لیگ ورزشی دنیا قرار داشت که میانگین تماشاگرانش در هر مسابقه بیش از ۳۰ هزار نفر بود. (پس از لیگ ملی فوتبال امریکا که بالغ بر ۷۰ هزار نفر تماشاگر داشت و بالاتر از لیگ ملی بسکتبال امریکا و بوندس لیگا دسته اول فوتبال آلمان و لیگ برتر فوتبال انگلیس).
ورزشگاه کریکت ملبورن _ همان ورزشگاهی که تیم ملی فوتبال ایران با شکست تیم ملی فوتبال استرالیا به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه راه یافت _، ميزبان دائمی مسابقه فینال اِی اف ال و بزرگترین ورزشگاهی است که مسابقات فوتبال استرالیایی در آن برگزار میشود. در فینال لیگ ۱۹۷۰ میان کارلتون و کالینگوود، رکورد ۱۲۱۶۹۶ تماشاگر در این ورزشگاه به جا گذاشته شد. در نوسازی ورزشگاه و صندلی گذاری آن ظرفیت ورزشگاه به ۱۰۰ هزار نفر کاهش پیدا کرد.